Capelle aan den IJssel is in de twintigste eeuw van dorp naar stad gegroeid en daarbij aan Rotterdam vastgeraakt. Wie er rijdt, merkt de gemeentegrens niet. Wat de plaats vooral mist is een binnenstad: geen marktplein, geen winkelstraat met eeuwen erachter, geen plein waar men afspreekt. Er is een overdekt winkelcentrum, er zijn metrohaltes en er zijn wijken met een eigen naam. Daar oriënteren mensen zich op.
Voor lokale teksten en profielen heeft dat gevolgen. Een bedrijf dat zichzelf vlak bij het centrum plaatst, levert bij de lezer geen enkel beeld op, want die weet niet welk punt bedoeld wordt. Aanduidingen die wél werken zijn De Koperwiek, metrostation Capelsebrug, de Hoofdweg, Schollevaar en Rivium. Een adres dat aan zo'n punt wordt opgehangen, kan iemand plaatsen; een adres dat aan een centrum wordt opgehangen niet.
De economie leunt op kantoren en zakelijke dienstverlening. Rivium is een kantorenpark waar bezoek op afspraak komt en waar vrijwel niemand binnenloopt. Daarnaast is er uitvoerend werk op 's-Gravenland en langs de Hoofdweg, en een gewone wijkeconomie van praktijken, kappers, garages en winkels die hun klanten uit de eigen buurt halen.
Verdieping op de twee onderwerpen die in deze markt het meeste opleveren: een pagina per wijk in een stad zonder centrum en een profiel inrichten voor bezoek dat alleen op afspraak komt.